اين راوى با اينكه در پنج صحيح از صحاح شش گانه آمده است و درباره وى توثيق صريح نيز وارد شده است ، اما وى را به جهت تشيعش تضعيف كرده‌اند . محمّد بن منهال به نقل از يزيد بن زريع مىنويسد : « رأيت علي بن زيد و لم أحمل عنه ، فإنَّه كان رافضياً » . « 1 » ابن عدى نيز علت عدم نقل و بلكه امتناع از نقل از وى را تشيع او مىداند . او مىنويسد : « لم أر أحداً من البصريين وغيرهم امتنعوا من الرواية عنه ، وكان يغالي في التشيع » . « 2 » پس علت عدم نقل از وى تشيع وى است و درگذشته گفته شد كه به اعتراف عالمان جرح و تعديل اهل سنت ، تشيع هيچ ضررى به وثاقت راوى نمىزند . احمد بن حنبل در حديثى طولانى ، به بيان دَه فضيلت در شأن اميرالمؤمنين على عليه السلام به نقل از ابن عباس مىپردازد . در اين حديث ابن عباس به فضائل اختصاصى دَه گانه‌اى اشاره مىكند كه يكى از اين فضائل ، نزول آيه تطيهر درباره حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام است . وى مىنويسد : حدّثنا عبداللَّه ، حدّثني أبي ، ثنا يحيى بن حماد ، ثنا أبو عوانة ، ثنا أبو بلج ، ثنا عمرو بن ميمون ، قال : إني لجالس إلى ابن عباس ، إذ أتاه تسعة رهط فقالوا : يا ابن عباس إمّا أن تقوم معنا وإمّا أن تخلّونا هؤلاء . فقال

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . الكامل : 5 / 201 ذيل ش 1351 .